16wrzesień2019     ISSN 2392-1684

„Baltiki” we Władku (1) – „Jurmala”

00-DSC 2947-nbb

Trawlery wg. projektu 1328 budowano intensywnie od 1971 do końca 1993 roku w dwóch stoczniach w Związku Radzieckim (później w Rosji) oraz w jednej stoczni w Rumunii. Potem tempo budowy wyraźnie zwolniło. Serię zakończono dopiero ok. 2010 roku.

W sumie powstało ponad 400 jednostek. Pierwszą była w 1971 właśnie „Baltika”, dając nazwę całej serii. Trawlery te przeznaczone były dla ZSRR, Bułgarii, Rumunii i Jugosławii. Po rozpadzie ZSRR banderę radziecką zastąpiła rosyjska oraz bandery byłych republik - ukraińska, litewska, łotewska i estońska. Niektóre jednostki sprzedano za granicę. Większość zbudowanych w Rumunii poszło do Chorwacji, na pojedyńcze egzemplarze natknąć się można w miejscach całkiem niespodziewanych, jak Australia, Nowa Zelandia, Francja, Norwegia, Holandia, Malta, Tunezja, Mauretania, Belize, Curacao, Nikaragua, Cypr, Wyspy St Vincent i Grenadyny czy Korea Północna. Jeden trawler trafił też w 1998 do Polski. Był to nieszczęśliwy WŁA-97 (ex GDY-4, ex UST-85, ex DAR-33), który zatonął 24 lutego 2011. Na Naszym Bałtyku pisałem o nim dwa razy: http://naszbaltyk.com/morskie-kadry-antka/1325-szyper-zszedl-ostatni-wspomnienie-kutra-wla-97.html , http://naszbaltyk.com/morskie-kadry-antka/129-druga-rocznica-zatoniecia-wla-97-morskie-kadry-antka.html

Kiedyś zobaczyć jakiś radziecki trawler w polskim porcie było rzeczą praktycznie niemożliwą. Ale we wtorek, 22 kwietnia 2014 we Władku od „Baltik” aż się roiło. Kilka z nich udało mi się ustrzelić.

Rozpocznijmy prezentację od łotewskiej „Jurmali”. To jeden z nowszych kutrów tego typu, zbudowany w stoczni Sosnovskiy SSZ w Sosnovce. Z numeru stoczniowego 829 wynika, że to mniej więcej 330-ta z 370 zbudowanych tam „Baltik”. 18 dalszych zbudowała stocznia Sretenskiy SSZ w Kokuy, kolejne 20 „Santierul Naval” w rumuńskiej Tulcei. Wreszcie jeden kuter zbudowano w 2005 w St. Petersburgu w stoczni „Admiralteyskie Verft” jako dozorowiec rybacki.

„Jurmalę” zwodowano 17 października 1992. Jej portem macierzystym był St.Petersburg, na burcie nosilła oznaczenie C-0051. Rosyjskie źródła podają, że flagę łotewską oraz obecną nazwę nosi dopiero od tego roku. Jej numer IMO to 9076753, znak wywoławczy YL2794, portem macierzystym jest Liepaja (Lipawa). Na burcie nosi znak LVL-2147.

Dla przypomnienia, „Baltiki” to trawlery o parametrach bardzo zbliżonych do naszych „rufowców”, o długości całkowitej 25,50 m (22,00 m m.p.), 7,00 m szerokości i 2,37 m zanurzenia. Wyporność wynosi 147 t, nośność 30 t, pojemnośc brutto (GT) 98, netto 26. Napęd stanowi silnik wysokoprężny 6NVD 26A-2 o mocy 300 KM. Jedna chłodzona ładownia ma pojemność 64 m³. Statek osiąga prędkość 9,5 węzła, załoga składa się z 5 osób.

Było krótko po pierwszej. Zszedłem właśnie z „Franusia” i opuściłem stocznię, żeby spotkać się z panem Leszkiem na kutrze. Kiedy staliśmy na pokładzie zatopieni w rozmowie, zza rufy stojącego przed nami Jastrzębia" wychynęła nagle „Jurmala” i przedefilowala przed naszymi oczami w stronę nabrzeża wyładunkowego. Ustawiła się tuż za stojącą już tam „Kristiną”, ale nie zagrzała na długo miejsca, bo dosłownie za chwilkę znów odbiła i „przeskoczyła” dwa kutry dalej, wciskając się w wolne miejsce. Dobre pół godziny później przechodziłem obok niej. Właśnie podjechała ciężarówka i rozpoczął się rozładunek.

O wpół do dziewiątej wieczorem „Jurmala” wciąż tam stała, jednak już nie przy samym nabrzeżu, tylko przytulona do burty bliźniaczego „Albatrossa”.

Następnego dnia w porcie nie było nawet najmniejszego śladu po jakiejkolwiek „Baltice”.

© Antoni Dubowicz 2014

Udostępnij na:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

Komentarze   

+1 #1 Patryk 2014-10-02 21:14
Posiadam parę fotek z Lipaji jak stoją z czerwca tego roku :)
Cytować

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Przeczytaj również: