- Utworzono: 23 październik 2016
Historia kutra WŁA-55
Jaka jest historia kutra WŁA-55?
– cytujemy list od Państwa Romualdy i Jerzego Białkowskiego, członków rodziny, która była właścicielami kutra i użytkowała go na morzu.
Polecamy tę lekturę! Zdjęcia o ogromnej wartości historycznej pochodzą ze zbioru Państwa Białkowskich.
Kuter Wła-55 wybudowany został w Stoczni Hirtshals (Dania) w 1945 roku. Jest to kuter rybacki o wymiarach 16,00 x 4,35 x 2,35 m z silnikiem czterosuwowym Bukh 90 KM otrzymany z UNRRA. W Polsce kuter został zarejestrowany 5 maja 1946 roku jako Gdy-76 Helena. Właścicielem był Augustyn Białkowski zamieszkały do 1948 r.
w Mechelinkach, a następnie w Wielkiej Wsi, Władysławowie.
Na sterówce kutra Wła-55 znajdowała się rzeźba przedstawiająca sylwetkę syreny morskiej z napisem – Helena. Jest ona widoczna
na jednym ze zdjęć wykonanych podczas kręcenia filmu „Kaszëbë – legenda o miłości”.
Kaszubscy rybacy, w tym Augustyn Białkowski otrzymali od władz polskich propozycję, że jeżeli przeprowadzą się kutrem na „ziemie odzyskane” to będą zwolnieni z podatku od dochodów z połowów. Augustyn zgodził się na tę propozycję i od 1947r. jego kuter stacjonował najpierw w porcie w Świnoujściu – z oznaką Świ-9, potem od 19.06.1948r. w Darłowie (jako Dar-7 ), a od 1950r. w Ustce (UST-28). Ze względu na sprawy rodzinne (tu wybudował dom) powrócił do Władysławowa i od 29.10.1954r. kuter otrzymał oznakę Wła-55.
- Utworzono: 07 lipiec 2016
Wincenty Natkański – „Moje Czasy” / „Pechowy statek” , „Początki w Ameryce”
Drodzy Czytelnicy, dzisiaj drukujemy ostatnie już dwa fragmenty wspomnień doktora Wincentego Natkańskiego, od połowy lat 30 do lat 50 ub. wieku lekarza okrętowego na transatlantykach S/S „Kościuszko”, S/S „Pułaski”, M/S „Piłsudski” i M/S „Batory”.
Wybrane, najbardziej „morskie” rozdziały przedstawialiśmy w „Naszym Bałtyku” przez kilka ostatnich miesięcy (wykaz poniżej). Wspomnienia pana doktora, spisane przez niego na krótko przed śmiercią, są jedynym w swoim rodzaju, autentycznym i osobistym świadectwem czasów i stosunków, panujących na naszych statkach, w biurach linii żeglugowych i we władzach naszego kraju.
- Utworzono: 09 czerwiec 2016
Wincenty Natkański – „Moje Czasy” / „Smutna polska rzeczywistość”
Drodzy Czytelnicy, od kilku miesięcy „Nasz Bałtyk” publikuje ekskluzywnie fragmenty wspomnnień doktora Wincentego Natkańskiego, pełniącego od połowy lat 30 do lat 50 ubiegłego wieku funkcję lekarza okrętowego na transatlantykach S/S „Kościuszko”, S/S „Pułaski”, M/S „Piłsudski” i M/S „Batory”.
- Utworzono: 21 czerwiec 2016
Gdańska marina - ostatnia przystań "Incentive"
W grudniu 1989 w porcie w Scarborough w czasie odpływu leżał na dnie należący do miejscowego rybaka Johna Reeveleya drewniany kuter SH68 INCENTIVE, zbudowany w 1965 roku w stoczni w Fraseburgh (foto).
Już wtedy wyglądał dość nieświeżo. Ale wychodził na ryby jeszcze przez 7 lat, zanim 7 stycznia 1996 roku został ostatecznie wykreślony z rejestru floty. Miał wtedy 31 lat.
- Utworzono: 07 czerwiec 2016
Zmiana warty
W maju 2002 roku na niszczycielu rakietowym ORP „Warszawa” powiewała jeszcze polska bandera. Lecz dni „Warszawy” były już policzone. Okręt ten, zbudowany w 1969 roku w radzieckiej stoczni nr 444 w Nikołajewie jako duży okręt do zwalczania okrętów podwodnych „Smiełyj” (Смелый), wszedł do służby we Flocie Czarnomorskiej w styczniu 1970. Przebudowany, trafił później do Floty Bałtyckiej, aż w 1987 został najpierw wydzierżawiony, a po kilku latach odkupiony przez Polskę od ZSRR. Polską banderę podniósł 9 stycznia 1988 roku w Porcie Wojennym Gdynia. Z numerem burtowym 271 i nazwą ORP „Warszawa” (matką chrzestną była Krystyna Antos, pracownica Huty Warszawa) został wcielony do 3 Floty Okrętów i stał się na 16 lat okrętem flagowym Marynarki Wojennej. Oficjalnie służył do końca 2003 roku, ostatni raz banderę na nim podniesiono 1 grudnia 2003.
